WARSZTAT TECHNIK KLAUNOWO-LALKOWY

Warsztat jest adresowany do wszystkich pragnących przekraczać granice swojej wyobraźni. Dla osób posiadających doświadczenie sceniczne, instruktorów, którzy chcieliby wykorzystywać nowe techniki w swojej pracy i wszystkich, którzy chcą spędzić czas w wyjątkowy sposób.

Jak każdy warsztat teatralny jest to podróż w głąb własnej osobowości, trening uważności skierowanej na siebie i jednocześnie otaczający nas świat ludzi, zwierząt, zjawisk i przedmiotów.

Warsztat będzie się składał z dwóch przeplatających się technik teatralnych, teatru lalkowego oraz techniki klauna teatralnego.

Co łączy klauna z teatrem lalek?

Połączenie doświadczenia dwojga prowadzących pozwoliło stworzyć niebanalną i wewnętrznie uzupełniającą się formułę. Sztuka klaunady i warsztat lalkarski są niezwykle poetyckim środkiem wyrazu. Pozwalają opisywać rzeczywistość w niedosłowny a jednocześnie lekki i humorystyczny sposób.

Obydwie techniki pomagają odkryć na co dzień nieeksponowaną część naszej osobowości. Przeprowadzone w znających się już grupach (np. klasa szkolna, grupa zainteresowań lub zespół pracowników) pozwalają odkryć i poznać się na nowo. Sztuka klaunady i warsztat lalkarski integrują poprzez wspólną zabawę i prowokują do niebanalnej współpracy.

Prowadzący

Lena Alberska - studentka czwartego roku Akademii Teatralnej w Warszawie, filii w Białymstoku oraz pierwszego roku Podyplomowych Studiów Pedagogika Teatru na Uniwersytecie Warszawskim.
Ma tytuł magistra filozofii (Uniwersytet Mikołaja Kopernika 2015), animatorki kultury i instrukorki teatralnej (dyplom Policealnego Studium Edukacji i Praktyk Teatralnych w Toruniu 2012).


Od dziecka do wczesnej dorosłości aktorka teatru ruchu "Eurytmia", więc dobrze zna podstawy tej sztuki. Prezentowała swoje studenckie etiudy na festiwalach – VIII festiwal Szkół Lalkarskich Lalka – nie – lalka (2016), XV Podlaski Festiwal Nauki i Sztuku (2017).
Jako aktorka i asystentka reżyserki współtworzyła spektakl Tuba Dei i Anioły w ramach współpracy z teatrem Zaczarowany Świat w Toruniu. Spektakl został doceniony na festiwalach w kraju i za granicą (Kuwait International Festival for Academic Theatre, Cairo International Festival for Contemporary and Experimental Theatre, Animo w Kwidzynie) .


Jako reżyserka Necroperformensu współpracowała z teatrem Ochoty w Warszawie (2017). Realizowała od strony reżyserskiej czytania performatywne w teatrze Miniatura w Gdańsku i teatrze Kubuś w Kielcach (2018). Asystentka reżyserki Grażyny Kani w spektaklu dyplomowym Otello (2017) studentów IV roku Akademii Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie oraz Agaty Kucińskiej w spektaklu dyplomowym Matki studentów IV roku AT w Warszawie, filia w Białymstoku (2019). Jako instruktorka tearalna prowadzi warsztaty i regularne zajęcia dla dzieci, młodzieży i dorosłych (również seniorów).


Jej pasją są działania z zakresu animacji kultury i resocjalizacji (w 2013 jako indywidualna opiekunka współpracowała z fundacją Wellenbrecher). W 2018 roku współorganizowała czas rodzinom z ośrodka dla cudzoziemców w Dębaku. Obecnie współpracuje z "Dorotkowem" – Fundacją na rzecz Doroty Targowskiej i jej przyjaciół w Toruniu.

Valérian Collot - z wykształcenia aktor, pracownik socjalny oraz praktyk medycyny chińskiej.
Jako aktor i reżyser, realizował swoje autorskie projekty wspołpracując z Teatrem Art Mixte (Murviel les Montpellier) i Stowarzyszeniem L'Effet Divers (Montpellier).
Jest autorem kilku monologów oraz współautorem spektakli klaunowych. Organizuje warsztaty teatralne i klaunowe dla dzieci, młodzieży i dorosłych.

Valerian ma bogate doświadczenie pracy przy projektach artystycznych i kulturalnych, wyniesione ze szkoły teatralnej oraz pracy w organizacjach i stowarzyszeniach działających na rzecz kultury:
organizacja wydarzeń, debaty, pokazy filmów, prowadzenie warsztatów teatralnych i klaunowych…
Przez wiele lat wspołtworzył festiwal teatralny "La fête du RAT" (Murviel les Montpellier, Francja).

Jako pracownik socjalny i edukator pracował w instytucjach opiekuńczo-wychowawczych, resocjalizacyjnych, integracyjnych (t.j.warsztaty terapii zajęciowej, dom dziecka, pogotowie opiekuńcze, ośrodek dla imigrantow...) we Francji, w Rumunii i w Polsce.
Od kilku lat zafascynowany medycyną chińską, poszukuje systemu pozwalającego zrozumieć tajemnice ludzkiego ciała. Używa rożnych technik masażu i pracy z energią: masaż Tui-na, Reiki, Qi Gong, akupunktura, dietetyka.
Dużo podrożuje, najczęściej do krajow Europy Środkowo-Wschodniej i Kaukazu. Od niespełna 3 lat mieszka i pracuje w Gdańsku.

Pracował w różnych instytucjach i stowarzyszeniach, zorganizował warsztaty artystyczne (m.in. spektakl klaunowy integrujący mieszkańców Gdańska w ramach XXIII Międzynarodowego Festiwalu Teatrów Plenerowych i Ulicznych FETA 2019, oraz warsztaty edukacyjne na temat międzykulturowości (w ramach projektu Szkoła Różnorodności orgnizownych przez Fundację IRSE).
Obecnie prowadzi warsztaty teatralne (techniki klaunowej, improwizacji, gry z kamerą, lalkarstwa, pisania monologów).
Biegle włada językiem polskim, dobrze mowi po angielsku i wytrwale uczy się rosyjskiego i hiszpańskiego.

Opis poszczególnych części warsztatu

KLAUN - jest poetą, bufonem, dzięki czemu może sobie na wiele pozwolić. Jest mistrzem przełamywania tabu, podważania ideologii, zasad etycznych i moralnych, szeroko pojętej uprzejmości. Pozwala nam, ludziom lepiej zrozumieć nasze pragnienia, ograniczenia i role społeczne.

Nauka klaunady to podróż w głąb siebie na poszukiwanie ukrytych uczuć i emocji, składników naszej osobowości, które wyolbrzymione i wyostrzone zbudują naszą postać sceniczną, naszego Klauna.

Klaun nie może istnieć bez publiczności, jest z nią w nieustannym kontakcie.

Improwizuje odbijając się od jej reakcji, gestów i to od niej zależy, jak potoczy się jego los.

Będziemy poszukiwać naszego własnego klauna, kim jest ta osoba, która kryje się głęboko w środku, jak wykorzystać nasz potencjał. Skupimy się na pracy nad własnym klaunem, nad wsłuchaniem się w swój głos wewnętrzny oraz głos publiczności, popracujemy nad ruchem scenicznym, grą solo i z partnerem.

LALKI - Mając w pamięci określenie teatru lalek przez czeskiego teatrologa Karela Makonj jako ożywionej metafory zbadamy możliwości lalki, a nawet codziennego przedmiotu, jako nośnego środka teatralnego wyrazu.


Poznamy możliwości tworzenia wypowiedzi onirycznych, baśniowych i surrealistycznych, które pozwalają określić oraz wyrazić to, co inaczej jest trudne do wyrażenia, czy nawet jest niewyrażalne.

W zależności od zainteresowań uczestników i możliwości czasowych możemy dotknąć kilku poniższych obszarów lub skupić się na jednym z nich:

• ciało ludzkie jako plastyczne narzędzie animacyjne

• życie wenętrzne otaczających nas przedmiotów,

• prostota konstruowania zindywidualizowanej lalki (animanta),

• sztuka współpracy podczas zbiorowej animacji inspirowana klasyczną japońską techniką bunraku.